Drukte en rust

In vergelijking met de vorige periode is deze periode heerlijk zalig. Ik zal niet zeggen dat ik niets doe, maar het komt wel verrekte dicht daarbij in de buurt. Vorige periode werkte ik me drie slagen in de rondte om alles voor te bereiden en alle stof maar te begrijpen, en had ik heel veel hoorcolleges en maar weinig werkgroepen: nu lijkt het wel andersom. Ik heb om de haverklap vrij(twee weekenden van zes dagen gehad en eentje van vijf) vanwege alle feestdagen(Koninginnedag, Pasen…) of vanwege een congres dat in Leiden gehouden wordt. En als ik dan een keer niet vrij ben en colleges voor moet bereiden zie ik ineens dat ik heel weinig te doen heb. Een vrij rustige periode dus, en dat is momenteel best wel lekker.
Soms vraag ik zelfs aan mezelf wat ik eigenlijk nog doe in Leiden. Ik begin soms pas om drie uur, of ik heb heel lange weekenden, dat ik me soms afvraag of ik er überhaupt wat leer. Dat doe ik wel, hoor, maar door dit vele vrij is dat niet veel. Maar goed, bottom line: ik klaag niet.

Ik heb inmiddels ook alle resultaten terug. Ik ben al uitgebreid ingegaan op hoe alles ging, dus ik beperk me tot de cijfers.

Ontwikkelings & Onderwijspsychologie = 6,5
Sociale & Organisatiepsychologie = 6
SPSS = V
Experimenteel en Correlationeel Onderzoek(statistiek) = 5,3

Als jullie naar dat laatste cijfer kijken, zouden jullie(met recht) concluderen dat ik niet alles heb gehaald en dat ik dit dan ook zal moeten herkansen. Dat zou normaal gesproken ook kloppen.
Er zit alleen één ding aan vast. Voorafgaand aan elk SPSS-practicum moest ik namelijk een toets maken. Ik heb zeven practica gehad, dus zeven toetsjes. Uit die toetsjes wordt dan een gemiddeld cijfer gehaald. Is dat cijfer hoger dan mijn cijfer voor het tentamen, dan telt dat gemiddelde cijfer 6x mee en het tentamen 1x.
Tot nu toe heb ik altijd gemiddeld hoger gescoord. Maar niet dit keer: ik had dus een 5,3.
Mijn cijfer voor de kennistoetsjes was een 7,6.
Dus ik heb ook statistiek, met de hakken over de sloot, gehaald. Een mager zesje. Maar wel gehaald.

Er is meer.
Om je opleiding goed af te ronden, moet je je propedeuse halen. Dat betekent dus dat je alle vakken in het eerste jaar moet halen. Zelden doen mensen dat de eerste keer, dus mag je vakken die je in het eerste jaar niet gehaald hebt later inhalen.
Je hebt in totaal twaalf vakken, daarvan mag je er dan vier niet halen en het tweede jaar overdoen. (Die moet je dan het tweede jaar wel halen, anders is het einde verhaal)
Je mag er dus acht halen en dan ben je zeker van je positie in een tweede jaar. Nou, als je een aantal blogjes terugkijkt zie je misschien al wel waar ik op doel. Ik heb tot nu toe alles gehaald.
Ik had drie vakken in de eerste periode, twee in de tweede en drie in de derde. Alles gehaald, dus 3+2+3=8 vakken in één keer gehaald.
Met andere woorden, ik zou nu (in theorie, ga ik niet doen) al zomervakantie kunnen houden. Het zou niets uitmaken voor mijn tweede jaar. Ik ben, hoe dan ook, wat er gebeurt, over naar het tweede jaar.

Ga ik zomervakantie houden? Had je gedroomd. Ik ben nu juist extra gemotiveerd om verder te werken. Ik zit zó dicht bij het halen van mijn propedeuse in één jaar, dat ik nu niet op kan geven. Ik werk zo hard mogelijk – al is dat soms inderdaad niet heel hard – om een zo relaxt mogelijk tweede jaar te hebben. Want als ik een goed eerste jaar achter de rug heb, hoef ik geen vakken in het tweede jaar te herkansen. Daar ga ik dan ook voor.
Maar het is wel een heerlijke opluchting.

Trouwens, het ultrazware verhaal dat ik in een eerdere blog genoemd heb? Dat is inmiddels af, dus wat dat betreft valt er ook zeker een last van mijn schouders

Tot de volgende blog!

(P.S. Dit is de eerste blog op WordPress die ik weer via Windows Live Writer schrijf. Het blijft een heel handig programmaatje )

$200 rijker en een aantal karakters armer?

Afgelopen zaterdag werd ik wakker, sloot ik mijn laptop aan, startte mijn mailprogramma op, las mijn mail, en kreeg vervolgens een halve hartaanval van opwinding door één van de mailtjes. Ik was die dag alleen thuis, dus ik hoefde niet per sé vroeg mijn bed uit: ik had ook wel even tijd nodig om van die hartaanval bij te komen.
Wat betrof het namelijk? Een uitgever uit Singapore die, in ruil voor $200(€152,11), de rechten van één van mijn verhalen wilde kopen. (Het betreft Rooting for Romance, hier(http://www.fictionpress.com/s/2891172/1/Rooting_for_Romance) te lezen)
Ja, dat was een grote schok, en een grote droom, en hartstikke makkelijk – en precies daardoor werd ik wantrouwig. Als zo’n grote kans je in de schoot geworpen wordt, zit er bijna altijd een addertje onder het gras. Ik was bang voor zwendel, fraude, of een andere vorm van oplichting, dus ik deed er gelijk alles aan om te voorkomen dat ik ‘ja’ zou zeggen en er vervolgens spijt over zou krijgen. Heb een bekende site tegen bedrog wat uitgevers betreft ingeschakeld, een ervaren schrijver om te vragen wat ik moest doen, en de uitgever zelf gevraagd wat hij nou precies bedoelde.
Vóór die mail was ik absoluut niet thuis in de uitgeverswereld, dus ik heb meteen research gedaan en het halve internet afgezocht. Wat bleek? Hij wilde ‘de rechten’ kopen, maar dat kon twee dingen betekenen: uitgeefrechten of eigendomsrechten.
De uitgeefrechten houden in dat het verhaal uitgegeven zou worden(in Singapore) onder mijn naam. Ik zou dan zelf nog de volledige rechten over de karakters behouden, zelf mogen bepalen wat er met de karakters gebeurde, en ik zou niets hoeven verwijderen waar ik zelf geen zin in had. Hier zou ik, begrijpelijk, ook met $20, $2 of zelfs geen dollars nog ja op zeggen – het idee alleen al dat ik dan ergens uitgegeven zou worden zou al geweldig zijn.
De eigendomsrechten daarentegen houden iets totaal anders in. Het houdt in dat het verhaal ook uitgegeven wordt, maar niet onder mijn naam, maar onder de naam van de persoon die de eigendomsrechten heeft. Ik zou het verhaal van mijn laptop moeten verwijderen, net zoals van internet, en elk spoortje weg moeten halen. Ik zou al strafbaar zijn als ik het dan een willekeurig persoon zou laten lezen, omdat het niet meer mijn verhaal is. Verder zou ik de karakters niet meer mogen gebruiken voor welk doel dan ook, en ik zou ze allemaal vaarwel moeten zwaaien.
Zoals je begrijpt heb ik uiteindelijk om verduidelijking gevraagd welke van de twee rechten hij bedoelde, en daar heb ik me anderhalve dag zorgen om gemaakt, totdat uiteindelijk de verlossende PM daar was.
Hij bleek uit te zijn op de eigendomsrechten.

Voordat je verder leest, stel jezelf de vraag – wat zou jij doen? Denk er goed over na, net zoals ik heb gedaan. Bedenk, het houdt in dat je €152,11 rijker bent, maar in ruil daarvoor ben je alle karakters kwijt. Je mag ze niet meer gebruiken, en als het boek ooit naar Nederland wordt gehaald wegens groot succes, dan moet je je mond houden. Het is per slot van rekening niet meer jouw verhaal.
Made up your mind?

Nee, ik had het ook niet gedaan. En ik heb het ook niet gedaan. Laten we eerlijk wezen – wat is €152,11 nou? Dat geld is op zodra juni begint, zo niet eerder. Het is helemaal niets. Die karakters daarentegen zijn van mij en niet van iemand anders. Ik heb ze geschreven en vaarwel tegen ze zeggen zou me ongelofelijk veel pijn doen.
Voor $2.000 (€1521,14) zou ik er opnieuw over nadenken. Dat heb ik ook tussen de regels door sterk laten vallen, maar ik geloof niet dat hij nog op me reageert nu mijn antwoord nee is. Het is gewoon het geld niet waard.
Bovendien ben ik al een tijdje bezig met het verhaal naar het Nederlands vertalen. Ik had ooit de ambitie om dat naar de uitgever te brengen, maar die ambitie is langzamerhand weggezonken omdat ik het idee had dat er niet veel uitgevers zouden zijn die het zouden accepteren. Als je nu kijkt naar Nederlandse literatuur, bijvoorbeeld, zijn er veel verhalen beter.

Maar, hoe brutaal en disproportioneel de gegeven prijs ook was, het was wel een uitgever. Die interesse had in één van mijn verhalen. Dus dit verhaal gaat gewoon, zodra het vertaald is, naar een Nederlandse uitgever, en ik ga gewoon kijken wat hij/zij ervan vindt. En als hij/zij het niets vindt, mag ik trots claimen dat er wel een Singaporiaanse uitgever was die interesse had.

Want het is wel een gigantische zelfvertrouwenboost.

Writer’s Busyness

Vorig jaar was ik echt als een gek aan het schrijven geslagen. Ik heb in die tijd twee verhalen geëdit naar commentaren van proeflezers(en zelfs één verhaal twee keer) een vrij lang en een vrij kort verhaal geschreven, en tenslotte nog aan een verhaal geschreven dat waarschijnlijk toch nooit af komt(dus wat zou dat?). Ik denk dat je wel kan begrijpen dat ik, aan het eind van 2011, een beetje uitgeput was van het schrijven.
Ik nam me toen één ding voor: 2012 gaat een heel relaxed jaar worden als het om schrijven gaat.

Inmiddels is het half april en raad eens: ik ben helemaal uit die droom geschud, want ik heb het drukker dan ooit. Ik heb een luxeprobleem waar ik al last van heb sinds ik begonnen ben met schrijven: ik heb teveel inspiratie en ik hou gewoon veel te veel van dat schrijven. De meeste schrijvers hebben last van het omgekeerde, maar ja, dit is ook niet altijd even leuk

Waar ben ik dan zoal aan bezig? Momenteel ben ik bezig aan een vrij zwaar verhaal(zwaarste verhaal ooit) en zit ik nu op hoofdstuk 34 met het einde inmiddels ergens aan de horizon. Als in, het is wel zichtbaar, maar ik ben toch nog even onderweg ernaartoe: en om eerlijk te zijn mag het ook wel klaar zijn nu. Dit is de eerste keer in drie jaar dat ik weer aan een groot verhaal ga buiten NaNoWriMo om en het was ook duidelijk weer wennen.
Verder ben ik een Engelstalig verhaal van mezelf in het Nederlands aan het vertalen. Dat is meer een soort afleiding dan dat ik dat echt 100% serieus doe: ik doe het meer als ik mijn verhaal even zat ben en aan andere dingen moet gaan denken. Waarom ik het idee heb gekregen om dat ook alvast te gaan posten, eigenlijk geen idee, want daardoor neemt de druk wel enorm toe.
Tenslotte heb ik nog een collab met een medeschrijver en een vriend van me gepland: dat is een soort RPG. Hij schrijft vanuit zijn karakter in het Nederlands, ik vanuit het mijne in het Engels. Ik heb al tegen hem gezegd dat ik eerst mijn verhaal af wil maken voordat ik aan onze collab begin, omdat ik weet dat als ik nu de collab oppak, ik het verhaal nooit meer afmaak en ik ben te ver om het nu op te geven. Maar ook als ik het zware verhaal af heb, heb ik dus nog genoeg te doen.

Daarna? Ik heb nog NaNoWriMo in de agenda staan – en dit jaar wil ik een dubbele NaNo proberen – en natuurlijk moeten er ook weer verhalen geëdit worden. Dus ja, ik heb me lelijk vergist in hoe rustig ik het voor mezelf zou maken. Stomme liefde voor schrijven ook. En al die positieve reacties helpen ook niet. (En die laatste zin moet je niet al te serieus nemen )

Is er dan helemaal geen licht aan het uiteinde van de tunnel? Toch wel.

2013 wordt gewoon een heel rustig jaar.

Verlaat bericht aan alle andere mensen

Deze twee blogs hadden eigenlijk ergens vorige maand geschreven moeten worden. Het probleem zat hem er alleen in dat ik het in de tussentijd echt bizar druk heb gehad met de vakken waar ik de vorige keer al op in ben gegaan: daarbovenop kwam natuurlijk ook nog eens mijn verjaardag(ben nu 20 jaar, was een fantastische verjaardag… 22 maart 2012 was zelfs de warmste 22 maart sinds ze zijn begonnen met meten, dus dat was een topdag om 20 op te worden) en nog een hoop andere dingen, dus ik heb het echt stervensdruk gehad. Jullie zijn vast heel benieuwd naar hoe mijn tentamens gingen, so here we go…

Het eerste tentamen dat ik had was meteen het tentamen met verreweg de meeste stof: Ontwikkelings en Onderwijspsychologie. Dit tentamen ging absoluut niet, naar mijn gevoel – ik had er niet zoveel voor gedaan als zou moeten en dat spiegelde zich wel af aan het gevoel dat ik erover had. Gelukkig, uiteindelijk bleek ik qua fouten net op de norm te zitten: en toen de norm verplaatst werd en een fout antwoord goed gerekend werd zat ik gebakken. Maar dan ook maar net. Ik heb vermoedelijk een 6,2, sowieso al lager dan wat ik gemiddeld tot nu toe heb gehaald.

Sociale & Organisatiepsychologie ging dan weer heerlijk makkelijk. Ik dacht echt ‘dit weet ik, dat weet ik, zus weet ik, zo weet ik, tak, tak, tak, klaar’. Zo makkelijk was het dus niet, helaas: toen ik de vragen terugkeek bleek ik net onder de norm te zitten die ik toen hoorde(17 fout, en de norm was 16). Ik had er ook niet heel veel voor gedaan, opnieuw door afleidende factoren. Ik was dus al balende… maar de norm werd net één foutje bijgesteld, en een fout antwoord werd ook hier goedgerekend! Dus dit heb ik echt met-de-hakken-over-de-sloot gehaald.

Experimenteel en Correlationeel Onderzoek(statistiek) was aan één stuk door gokken. Ik maakte hem al met het idee ‘deze tentamenweek gaat niet lekker, dus deze zal ik ook wel niet halen’ en heb veel te veel naar mijn smaak lopen gokken(zoals ik het verwoordde… ik heb ‘een rondje Las Vegas’ gedaan). Snapte veel vragen niet(zelfs met een legale spiekbrief erbij waar je alle formules op mocht zetten) en dus ging het niet lekker. En inderdaad, heb pakweg 16 fout waar 13 de grens is. Inmiddels is de sleutel bijgesteld, maar mijn antwoorden zijn – helaas – spoorloos verdwenen dus ik zal maar moeten wachten tot mijn cijfer online komt. Ik verwacht echter niet dat ik deze gehaald heb.

Als je terugkijkt naar alle andere cijfers die ik heb gehaald uit vorige periodes, zie je dat dit een stevige daling is. Ik heb gewoon naar mijn smaak veel te weinig geleerd omdat er een aantal afleidende factoren waren – mijn oma kreeg een beroerte(ze is weer oké hoor!) en ik was jarig… maar ik had ook meer moeten leren, dus ergens zijn het niet zulke goede excuses. Les voor de volgende keer, ik ben nu al voor mijn huidige nieuwe vakken aan het proberen anders te leren. Kijken of het helpt, ben niet van plan weer zo met-de-hakken-over-de-sloot mijn vakken te gaan halen. Aangezien ik over het algemeen ergens rond de zeven scoor.
In een latere blog horen jullie nog wat meer over hoe de vakken zijn en wat mijn cijfers waren Eén ding is zeker: deze periode is een stuk makkelijker in stof en in vakken, dus ik zal hopelijk wat meer tijd hebben om te bloggen =D

En hoe was mijn verjaardag? Za-lig. Ik heb heerlijk in de zon gezeten, buiten, en heel wat gelezen. Mijn boekenverzameling is aangevuld met de laatste vier delen van het Rad des Tijds, en drie keer het boekenweekgeschenk(inmiddels twee weggegeven). Ook heb ik het geweldige Anno 2070 mogen ontvangen, een stevig aantal boekenbonnen en een aantal CD’s: 19 en 21 van Adele, een dubbel-CD van Kane(Everything You Want en Live de Kuip 2008) en Pearls of Passion van Roxette. Tenslotte nog twee kaartjes voor The Voca People waar ik met mijn geweldige neef, Martijn, naartoe ga Volgens mij waren ze dat allemaal en anders vergis ik me ergens – laat het me weten!

Verder gaat het leven wel redelijk normaal zijn gangetje. Ik lees, ik schrijf, ik doe huiswerk, ga met vrienden uit, enzovoorts. Oh ja, en ik game natuurlijk: ik ben hopeloos verslaafd geraakt aan de eerder genoemde Anno 2070(wat is dat toch een goede game) en Advance Wars: Dual Strike speel ik momenteel ook aan één stuk door in mijn vrije uurtjes. Ik vermaak me dus zeker nog wel. Hoewel het schrijven nog steeds lijdt onder mijn schoolprestaties, maar ik doe mijn best dat nu weer een beetje bij te trekken.

En hoe gaat het met jullie?

Verlaat bericht aan de mol

(Deze – bijzonder verlate, ik geef het toe – blog gaat alleen over WIDM. Een tweede blog volgt)

Beste Annemarie,

Ik geef het meteen toe. Je hebt mij erg lang voor de gek gehouden, en toen ik je door had raakte ik alsnog in de war. Je actie bij het vlot, waar het leek alsof je geld in de pot bracht, is toch wel één van de meest slimme molacties ooit. Respect.
In aflevering vier begon ik jou te verdenken en in aflevering zes was je mijn hoofdverdachte – daaraan voorafgaand heb ik nog heel lang op Frits en Hadewych gezeten. De drie finalisten hebben alle drie op mijn verdenkingslijstje gestaan, wat het heel verwarrend maakte – en toen mijn twee favoriete molsites – die altijd goed zitten – ineens naar Tim switchten was ik één grote hoop van verwarring. Gelukkig ben ik toch niet van je af gestapt en kreeg Tim in aflevering 9 een rood scherm, voor mij een grote opluchting want daardoor kon jij het alleen nog maar zijn.
Ik weet niet wat het is, maar de mollen lijken steeds beter te worden na verloop van tijd. 2008 had Dennis(voor mij nog steeds de beste mol ooit), 2009 Jon(voor mij de slechtste), 2010 Kim(die beter was dan Jon), 2011 Patrick(beter dan Kim) en nu dus Annemarie, die voor mij weer beter was dan Patrick. Al had ik ze allebei vrij snel door, ze hebben veel mensen in verwarring gestuurd. Wat gebeurt er volgend jaar? Een nog betere mol?
Hoe dan ook, Annemarie, respect voor wat je gedaan hebt. Je was een topmol en ik hoop dat de mol van volgend jaar op zijn minst net zo goed is als jij.

Alexander.

Over school en IJslandse gidsen

De dagen gaan hard voorbij – en het grootste gedeelte ervan bestaat uit leren, leren en nog eens leren. Althans, lezen dan.
In het weekend heb ik het vrij druk(Dreuzels, het forum waar ik meet, bestaat 10 jaar en dat vieren ze door een driedaagse meet te houden: vrijdag, zaterdag en zondag, bij één of andere boerderij. Ik doe zaterdag en zondag mee, blijf dan ook slapen, en dus weet ik vrij zeker dat ik het heel druk ga hebben dit weekend… en dus ook geen puf meer zal hebben om te lezen/leren). Om alle colleges van volgende week voor te bereiden ben ik dus ook al deze week bezig om alles te regelen en het is soms knap vermoeiend. Zoals al eerder gezegd: ik heb veel hoorcolleges en weinig werkcolleges en dat betekent dus veel zelf doen.

De vakken op zich zijn gelukkig wel leuk. Ik heb O&O(Ontwikkelings- en Onderwijspsychologie) en dat vind ik tot dusver mijn leukste vak. Het gaat dus met name over kinderen en de theorieën die er zijn over de fasen die ze doorlopen. Het boek daarvan lees ik ook met meer plezier dan andere lesboeken, al zal ik niet ontkennen dat ik ook hier de pagina’s naar het einde regelmatig aftellen. Het blijft toch studie.
De leraren die het geven zijn alle drie vrij goed. De eerste is – dacht ik – ook gelijk de studie-adviseur en ze kan best redelijk lesgeven, al is ze een beetje saai. Haar colleges zijn wel heel intensief en dat is irritant, want maandag heb ik haar college als laatste – nadat ik al een college statistiek en een college S&O(hoor je nog over) heb gehad. De tweede is duidelijk ontwikkelingspsycholoog en geen gezondheidspsycholoog, want hij heeft een nogal… ontwikkelde buik en praat zo af en toe alsof hij in gigantische ademnood verkeert en elk moment dood neer kan vallen. Dat vind ik best eng – maar hij is op zich ook een goede leraar, al zijn zijn colleges superintensief en leest hij veel op. De derde is vrij standaard: ook zijn colleges zijn goed, maar het enige ergerlijke is dat hij praat alsof we allemaal een IQ van 75 hebben.

Een ander interessant vak is S&O: Sociale en Organisatiepsychologie. Dat klinkt niet interessant, maar eigenlijk valt dat heel erg mee. De colleges zijn niet heel intensief: vaak zijn ze juist rustmomentjes waar ik even achterover kan zitten. Sociale psychologie is heel breed en gaat over veel gebieden in de psychologie, maar het is wel heel interessant, al wordt er veel herhaald wat ik al in vorige vakken heb gehaald. Het organisatiedeel klinkt als iets verschrikkelijks, maar dat valt ook heel erg mee: het gaat vooral om ‘hoe hou ik het bedrijf zo productief mogelijk en de werknemers zo gelukkig als ik kan’.
Dit vak wordt gegeven door twee leraren. De eerste legt rustig en beheerst uit, heeft een duidelijke stem, en is prettig om naar te luisteren. De ander ook, maar zij heeft een probleem – ze heeft een af-schu-we-lij-ke kledingkeuze. Ik ben geen modester en draag zelf ook dingen die wel eens vloeken, of dingen die totaal niet in de mode zijn, maar zij is echt verschrikkelijk. Laatst had ze een – voor de WIDM-fans – Plerikna-achtig pakje aan dat volledig roze was.
Voor de niet-WIDM-fans zal ik even een kandidaat eruit citeren: ‘Toen kwam er een soort kruising aangelopen tussen retired Mamma Lou en je buurvrouw die een chronisch tekort aan seks en aandacht heeft en daarom maar een rood pakje heeft aangetrokken’. Dat beeld dus, maar dan roze. Volgens mij is ze erop uit ons te traumatiseren. Maar haar colleges zijn wel goed hoor, ze weet de zaal goed bij de colleges te betrekken. Als ze nou wat acceptabelere kleding aan zou trekken…

Tenslotte is er ECO. Dat heeft niets met het milieu te maken: dat staat voor Experimenteel en Correlationeel Onderzoek en is mijn statistiekvak van dit blok. Vorig statistiekvak was echt één grote nachtmerrie(ik gaf het maken van de opgaven steeds halverwege op omdat ik er gewoon echt de ballen van snapte, en de leraar van de hoorcolleges kon niet lesgeven en was ook qua persoon kwalitatief uitermate teleurstellend) maar dit statistiekvak valt echt ontzettend mee. De opgaven, en de hoorcolleges, zijn een stuk minder intensief en het is ook geen ramp meer voor de rest van het vak als je één ding niet begrijpt.
Verder zijn de drie leraren die het geven ook heel prettig. De eerste heeft een vrij onzekere uitstraling, maar weet toch een hele zaal te temmen, al is ze nog vrij jong. Ze legt begrijpelijk uit.
De tweede heb ik al eens eerder voor hoorcolleges gehad(mijn eerste statistiekvak, inleiding M&T) en toen was hij al geweldig. Nu is hij zeker een verademing, zijn colleges zijn logisch, duidelijk, en hebben veel voorbeelden. Hij is zeker één van de beste leraren van mijn studie.
De laatste kende ik al, want hij is ook gelijk mijn werkgroepdocent! Ik heb hem nog niet in de hoorcolleges meegemaakt, maar in de werkcolleges is hij soms een tikkeltje autoritair. Sommige mensen vinden hem te snel gaan, maar ik heb nergens echt last van qua snelheid. Hij legt ook begrijpelijk uit en komt met veel begrijpelijke voorbeelden: na het werkcollege weet ik altijd zeker dat ik het helemaal snap en dat is erg prettig.

Genoeg over school – tijd voor WIDM! Lees tot de volgende witregel indien geen interesse/afl nog niet gezien(en dan moet je snel zijn, vanavond ontknoping!)

Zoals al in de vorige blog gemeld ben ik weer helemaal terug in het spel en weer helemaal zeker van mijn zaak over wie de mol is. Geen enkel stukje uit de aflevering heeft me van mijn stuk gebracht, Annemarie is de mol. Ze heeft veel verdachte acties op haar naam staan(het bord van William niet gezien, ‘WIDM’ i.p.v. Viking roepen, iedereen bij het vliegtuig willen krijgen maar toch mislukken, geen kokertjes met geld vinden…) en er zijn zelfs een aantal vrij duidelijke hints te vinden die naar haar leiden. Welke dat zijn, daar mag je zelf naar zoeken: www.wieisdemol.net is een goede site voor dat soort hints.
Mijn bloed kookte zowat van spanning bij dat laatste stukje, ook de tweede keer toen ik allang wist hoe het af zou lopen. Ze wisten het heel spannend te houden en ik ben er dan ook heel blij mee dat we weer eens drie finalisten hebben. Twee maakt het altijd te makkelijk – de minst verdachte is de mol.
Ik moet mijn prognose trouwens wel een beetje aanpassen – ik denk nu dat Hadewych de winnares is en Hadewych de verliezer. Annemarie is en blijft de mol.
Maar wie ook de mol is(al is het Annemarie), zij heeft het geweldig gedaan. WIDM was heerlijk moeilijk dit jaar, en dat zeg ik niet omdat de mol misschien te obvious bezig was(zoals in 2009… zie de vroege berichten van mijn vorige blog http://aver.weblog.nl). Nee, dit was echt een goede mol, beter dan Patrick van vorig jaar(maar nog niet zo goed als Dennis van 2008!). Respect!

Verder is het vandaag nog precies twee weken voordat het zover is en ik twintig ben. In alle eerlijkheid, ik vind het gewoon een beetje eng. Twintig is oud :O Dan ben ik geen tiener meer enzo en voel ik me veel volwassener. Op een bepaalde manier is het enger dan achttien worden omdat je een heel nieuw decennium in gaat. Bij het volgende ben ik pas echt een oude lantaarnpaal :O Het komt vanzelf wel en het wordt ook gevierd, maar gewoon, twintig… dat is oud… waar is de tijd gebleven?

Tot volgende week, ik ga zeker een blogje wijden aan wie nou echt de mol was! Byebye!

Back in the game

Het is altijd ontzettend leuk om naar onze nieuwe kat Lizzie te kijken. Het is namelijk een prachtig gezicht om haar de hele kamer te zien ontdekken – soms ziet ze een blaadje waar ze mee bezig is, dan is ze weer bezig met het bekijken van de kast… het is een prachtig gezicht. Hoewel het soms wel irritant is om zo’n jong poesje achter je aan te hebben lopen die woordloos vraagt ‘wat ga je nu doen? En wat ga je nu doen? En nu?’ omdat ze ontzettend veel interesse heeft in je acties. Soms is het net zo’n vervelend jonger zusje dat je constant in de gaten blijft houden – dat was trouwens niet als verwijt bedoeld hoor
Toby’s aanwezigheid wordt natuurlijk nog steeds gemist, omdat het toch één van de liefste katten was die ik kende. Soms ga ik zitten en hoop ik dat ze bij mij op schoot springt, waarna ik me herinner dat dat nooit meer zal gebeuren. Maar je moet ook door en nieuw jong bloed is ergens ook wel fijn.

Wat universiteit betreft heb ik het zwaar. Veel hoorcolleges en weinig werkgroepen betekent veel thuis doen, en ik doe daarom dus ook veel thuis. Voordeel is wel dat ik geen echt slechte leraren heb dit blok, iedereen doet gewoon hard zijn best en dat maakt het leren & tentamens maken wel een stuk motiverender. Gelukkig kon ik gisteren ‘vrij’ nemen van studie: heb vrij weinig gedaan omdat ik in het weekend hard heb gewerkt. De tentamenweek komt wel steeds dichterbij.

Goed, dan nu een stukje over Wie Is De Mol… doorscrollen tot de volgende witregel indien geen interesse

Ik heb nadat William een rood scherm kreeg op Twitter geroepen ‘als de finale uit drie dames bestaat weet ik echt niet meer wat ik moet doen’. Destijds verdacht ik zowel Annemarie als Hadewych als Liesbeth: Tim begon ik wel een beetje te verdenken. Die verdenking op Tim is sterker geworden naarmate de dagen voorbijgingen – en daardoor werd de twijfel ook groter. Twee Wie Is De Mol-sites die vaak goed zitten, zaten allebei op Tim, inclusief zowat al mijn vrienden.
Maar toen Tim een rood scherm kreeg zat ik grijnzend achter de televisie. Hij lag eruit en daarmee was mijn twijfel weg. I’m back in the game. Ik ga dit jaar weer gewoon goed zitten net zoals alle vorige jaren – Annemarie is de mol. Ik ben héél zeker van mijn zaak. En ik kon natuurlijk heel veel mensen uitlachen – dat was zowat een droom.
Morgen horen we, vermoed ik, dat Hadewych de verliezer is en de week daarna dat Annemarie de mol is en Liesbeth de winnares. Ik heb Hadewych inmiddels kwijtgescholden op grond van het geld dat ze verdiend heeft in het doolhof en Liesbeth op grond van mijn gevoel over haar: al vanaf aflevering 1 dacht ik, zonder enige goede reden, ‘jij bent de mol niet’. Bovendien verdenken veel mensen haar en dat is bij Wie Is De Mol altijd een reden tot kwijtschelden van een eigen verdenking. Tenslotte zat Frits, bij het eruit liggen, op haar als hoofdverdachte met Annemarie als tweede. Dat heeft hem zeer waarschijnlijk opgebroken.
Om een lang verhaal kort te maken: Annemarie is de mol!

Wat heb ik verder nog meegemaakt? Huiswerk gemaakt(véél huiswerk) en me een beetje geërgerd aan het feit dat alle andere mensen een voorjaarsvakantie hebben gehad en ik niet. Dat meen ik trouwens niet, ik ben niet in de positie om te klagen – ik heb een gigantische kerstvakantie gehad en daar mag ik best blij mee zijn, denk ik zo. Weer een vakantie zou me waarschijnlijk alleen maar gigantisch uit het ritme gooien dat ik inmiddels heb opgebouwd.

Tot de volgende blog!

Je suis très occupé

Dit blok is een droom als het om werkcolleges gaat. Ik heb maar één werkcollege wekelijks en verder één werkcollege drie keer in het hele blok(om de week, heb gisteren mijn eerste gehad) en dus ben ik vrij veel vrij. Het enige nadeel is dat het blok wel een nachtmerrie is als het om hoorcolleges gaat – ik heb vier hoorcolleges in de week, allemaal met een flinke portie stof om voor te bereiden.
Bovendien heb ik nu minder werkcolleges waarin de stof allemaal besproken wordt, tot in detail, zodat je het niet vergeet – en dus moet je heel veel thuis doen. Daarom heb ik dus ook vorige week niet geblogd. Ik had er gewoonweg geen tijd voor – zelfs mijn schrijven lijdt eronder en dat wil toch wel wat zeggen. Ik heb het druk, druk, druk. Ik ben ook niet heel vaak meer online in chats of op MSN – het is lezen, lezen en nog eens lezen.
Toch is het niet allemaal ellende. Zoals eerder gemeld ben ik veel vrij(om de dinsdag, om de donderdag en elke vrijdag) en dat geeft iets meer tijd om te relaxen. Bovendien heb ik momenteel het geweldige vak Ontwikkelings & Onderwijspsychologie en dat is een vak waar ik graag voorbereidingen voor tref. Het is echt helemaal mijn ding. Daarnaast heb ik ook ECO: dat heeft niks met het milieu te maken, het staat voor Experimenteel en Correlationeel Onderzoek en is mijn laatste statistiekvak dit jaar. Tenslotte heb ik ook nog Sociale & Organisatiepsychologie – op het eerste gezicht klinkt dat als een rotvak, maar eigenlijk valt het heel erg mee en is het best te doen.

Maar goed, het is weer tijd voor het stukje over WIDM… scroll door naar de volgende witregel als geen interesse! Ik doe nu trouwens twee weken aangezien ik vorige week niet kon bloggen.

Frits en William zijn eruit en in beide gevallen heb ik balend voor de TV gezeten. Het waren twee executies waar ik absoluut niets aan heb gehad – vooral bij William baalde ik omdat dat de enige uitkomst van de executie was waar ik niks aan had. Nu wordt het gelukkig beter – ik verdenk alle kandidaten die er nog in zitten wel een beetje.
Annemarie is mijn hoofdverdachte. Zij is buiten de groep, gesloten, en wel fanatiek maar ze weet toch het geld steeds uit de pot te houden. Als ze de mol is, is ze wel vrij passief – maar aan de andere kant, het betekent wel iets dat, zodra Annemarie erbij betrokken is, er ineens veel minder geld in de pot gaat. Met uitzondering van de torenopdracht en het vlot-in-de-brand-schieten: al kan het zijn dat Annemarie dat vlot per ongeluk raakte. Of dat iemand anders die pijl afschoot – hoe weet je zeker welke pijl van wie is?
Hadewych staat op twee. Als zij de mol is: petje af, dan heeft ze het super gespeeld. Van haar wil ik ook omwille van het programma geloven dat ze de mol is, dan is het eindelijk weer eens goed verrassend. Alle acties van haar leiden tot fanatisme en dat ze zich in de opdracht verliest – maar dan wel in het verkeerde onderdeel van de opdracht. Denk aan wanneer ze een gun had en schutters afschoot in de groeve. Dat valt me op aan haar, dus haar verdenk ik ook nog steeds.
Liesbeth is drie. Zij wordt nu het meeste verdacht door mensen – als zij de mol is vind ik het een beetje jammer, maar alsnog goed gespeeld door Liesbeth. Ik heb wel bij haar een heel sterk gevoel dat zij de mol niet is – dat kan ik niet verklaren, maar als ik dat gevoel heb klopt het meestal wel. Het kan bij haar nog alle kanten op.
Tim staat op vier. Als hij de mol is kom ik de producers van WIDM persoonlijk opzoeken want dan hebben ze hun taak niet goed uitgevoerd en ben ik diep teleurgesteld. Hij is te verdacht en iedereen in mijn omgeving verdenkt hem. Dus kan hij het bijna niet meer zijn, al verdenk ik hem ergens ook nog wel. Alles is mogelijk.
Ik zie het hoe dan ook dit jaar wel gebeuren – al mijn verdachten zitten er nog in, dus het kan best zijn dat ik dit jaar voor het eerst ernaast zit bij de ontknoping… *gasp*

Momenteel faalt mijn internet behoorlijk, trouwens. Ik doe tegenwoordig alles op mijn laptop, en die heb ik maandag laten vallen – probleem is nu dat er waarschijnlijk iets mis is gegaan met de WiFi want ik heb alleen nog maar internet thuis als mijn laptop vindt dat ik er recht op heb. Reacties kunnen dus soms lang duren. Mijn vader heeft de router gereset, ik hoop dat ik nu iets meer succes heb en internet gewoon blijft werken.

Was dat het? Nee, ik heb nog één klein beetje vreugdevol nieuws te delen… kunnen jullie je nog Toby uit de vorige blogs herinneren? Die is inmiddels een maand dood en wij zijn weer ‘op jacht’ gegaan naar een kat… en we waren succesvol! We hebben nu een kitten van een half jaar oud in ons huis, ze heet Lizzie(bijnaam Elizabeth… tot nu toe ben ik de enige die die bijnaam gebruikt, hmm) en ze is een beetje schrikachtig. Onze andere kat Kim was de eerste twee dagen in staking op de kast geklommen, boos mokkend, maar inmiddels gaat het wat beter. Al is er nog wel wat geblaas over en weer. Ze kan het wel goed vinden met Mila(de hond) en dat was een verrassing. Mila is zelf nog wel wat bang voor haar.
Bijgevoegd vinden jullie een foto van haar! Ik spreek jullie de volgende blog weer  

Terug in de collegebanken

Van acht weken lang nietsdoen en je dagen doorkomen met schrijven, vertalen, lezen en gamen word je één ding. Je wordt gruwelijk LUI.
Ik heb net mijn tweede collegedag achter de rug – ik ben op dinsdag altijd vrij – en ik garandeer je dat het moeilijk was om weer terug in m’n ritme te komen. Ik ga de komende week ontzettend last hebben van de terug-in-ritme-komen-koorts. (Symptomen: uitstellen, SOG-en en een onophoudende neiging te gaan gamen)
Het was verder wel ontzettend leuk om mijn vrienden weer te zien, met wie ik ook heb bijgepraat. (Ik wilde ze nog een gelukkig nieuwjaar wensen als grap, maar dat ben ik vergeten) Ook hoef ik nu niet meer die voldoening te missen als ik hard gestudeerd heb – ik kan nu terugkijken op mijn dagen en naar waarheid beweren dat ze nuttig zijn geweest. Eén van de weinige voordelen van studeren.
Ik ben trouwens niet de enige die geen herkansingen heeft gehad, er zijn ook nog anderen geweest met een kerstvakantie van acht weken. (Januari was dus de maand van de herkansingen, had je geen herkansingen, dan lucky you, alles in één keer gehaald)
Dan nu het stukje over Wie Is De Mol, lees door tot de volgende witregel als je het (nog) niet wilt lezen!

Met Marit eruit is de keuze voor mij niet makkelijker geworden. Dat ze eruit ging was niet heel moeilijk te raden – muzikale hint, tunnelvisie, en zo – maar het is alsnog jammer. Ik mocht haar wel, hoewel ik haar ooit als hoofdverdachte heb gehad. Na de joker/envelop-actie kon ik haar afschrijven als mol en nu blijkt dat ze ook nooit de mol is geweest.
Wie is dan wel de mol? Frits kan ik nu ook definitief afschrijven. Hij heeft geld opgebracht bij de Wild West-opdracht. Nou kan dat afgeschreven worden als een niet-meer-verdacht-worden-actie, maar er zit me nog iets anders dwars – in het fietstochtje in de loodsen, aflevering 4, zag Frits het bord ‘I Am’ en riep gelijk ‘Dat ben ik!’ terwijl de anderen ‘Will I Am’ riepen. Dat was een prachtige gelegenheid tot sabotage geweest, maar Frits gaf meteen het juiste antwoord. Dat is bijzonder onmols en daarom is hij voor mij de mol niet.
Dus, wie is de mol? Ik heb drie verdachten. Hadewych op 1, Annemarie op 2 en Liesbeth op 3, hoewel het knap gelijk opgaat. Geen van drieën heeft een actie gehad waarbij ik dacht ‘jij bent de mol niet’ en ze hebben ook allemaal dingen gehad waarbij ik dacht ‘jij bent de mol wel’. Hadewych gaat continu voor jokers en heeft nog praktisch niks opgebracht, Annemarie miste heel handig William’s ‘Acteurs met een C’ bij Pim-Pam-Pet en Liesbeth heeft volgens mij flink de hand gehad in de trappen-naar-Art opdracht. Ik begin Annemarie wel steeds meer te verdenken.
Volgens speculatie omtrent de muzikale hint valt Hadewych morgen af – als dat zo is ben ik blij, want dan hoef ik niet meer te twijfelen. Dan is Annemarie de mol en heb ik superveel aan de executie. Ander speculatie wijst naar Tim of William – da’s wat minder, die verdenk ik totaal niet. We gaan het zien.

Verder ook nog een leuke anekdote om te delen over vandaag.
In de sociale psychologie bestaat het begrip ‘anchoring’. Als je een schatting moet doen in procenten van iets en iemand roept keihard ‘tachtig tachtig’ in je oor, dan beïnvloedt dat je schatting naar boven. Je gebruikt die tachtig dus als anker(anchor) zelfs al heb je het niet echt door. Als voorbeeld noemde hij een experiment waar mensen het aantal Afrikaanse lidstaten van de VN moesten schatten. Het uiteindelijke getal deed er dus niet toe en dat werd ook niet genoemd.
Maar ik was nieuwsgierig. Als ik nieuwsgierig ben kan ik hemel en aarde bewegen, maar dan MOET ik er achter komen ook: dus in de pauze stapte ik op de leraar af en stelde hem de vraag ‘hoeveel Afrikaanse lidstaten heeft de VN dan?’
Hij wist het antwoord zelf ook niet, of ik het naar hem toe kon mailen? Nou, dat heb ik dus gedaan.

Met hulp van Wikipedia, Word en teveel tijd(want er was geen lijst beschikbaar van alleen Afrikaanse lidstaten, dus ben door alle lidstaten heen gegaan) kan ik vaststellen dat er 53 staten in Afrika lid zijn van de VN.

…Ja, ondanks dat mijn vakantie voorbij is zijn mijn dagen blijkbaar nog niet al te nuttig ingericht.

Tot de volgende blog!

Wie… Is Het Gedicht?

Mijn vakantie loopt langzamerhand op zijn einde: vrijdag ga ik mijn studieboeken kopen, waarna ik in het weekend weer mag gaan studeren. Ik kan me alleen maar voorstellen, tot nu toe, hoe gruwelijk moeilijk het gaat worden weer terug te komen in het studieritme. Als er één ding is dat echt luimakend is dan is het wel vakantie, en een vakantie van zes weken zonder werk of college…
On the bright side, ik zie wel een hoop vrienden (die ik dan weer een gelukkig nieuwjaar mag gaan wensen… ik heb nou al zin in hun blikken) en ik kan mijn dagen een stukje nuttiger indelen dan 150 pagina’s per dag in het Rad des Tijds te lezen. Of heel fanatiek aan verhalen schrijven. Of… jullie hebben het idee wel door denk ik.

Maar goed, Wie Is De Mol is er ook nog! Lees door tot de volgende witregel als je geen interesse hebt of iets dergelijks.

Nu de pot op 0 staat en er niemand uit is baal ik ontzettend. Omdat alle moeite van de kandidaten weer gereset is, staat de verdenking ook meteen op nul en kan het alle kanten op. Fanatisme kan uitgelegd worden als ‘maar die wist dat deze opdracht kwam’ en gemol hoeft nu ook totaal niks te betekenen.
Dus wat doe je als je verdenkingen zoekt? Je negeert die opdracht eventjes. Als ik dat doe kom ik uit op Hadewych: Liesbeth staat op 2, Annemarie op 3 en Frits op 4. Frits heeft zich bij de bunkeropdracht iets te fanatiek opgesteld(‘I Am… ja dat ben ik! I Amsterdam!’) en dus vertrouw ik hem wat meer. Maar nogmaals, het kan nog alle kanten op. Ik hoop wel dat bij de komende executie – in een Arabisch land, denk ik… Saoedi-Arabië? – er iemand uitvliegt die ik verdenk.

Dan nog even een gedicht dat ik geschreven heb ter ere van het verlies van Toby. Laat me weten wat jullie ervan vinden, en ik zie jullie volgende week weer.

Kater
Op de kast, daar zat je soms de hele dag
Dan spinde je het hele huis bij elkaar
Dan zat je daar, zichtbaar als een vlag
En kon je alles overzien, daar

Als ik ging lezen, of TV keek
Was geen hindernis voor jou te groot
Je was graag bij me, dat bleek
En – hopla! – daar voelde ik jouw poten op mijn schoot

Kipnuggets? Die lustte je, rauw
Zo graag, dat we je op moesten sluiten
Rook je patat? Oh, daar was je al gauw
Dan stuurden we je soms maar naar buiten

Toen we het hoorden, deed het pijn
Dat je niet zo lang meer had
Ik wist niet dat het zo vlug voorbij kon zijn
In mijn emoties zit momenteel een gat

Momenteel, en dat is best wel gek
Heb ik behoefte aan een glaasje water
Op de kast is een lege plek
En mijn schoot, die heeft een kater