Archive for oktober, 2011


NaNoWriMo

Elk jaar is er een wedstrijd tussen schrijvers die vanaf 1 november tot en met 30 november duurt. Het doel van die wedstrijd is het schrijven van 50.000 woorden. Het maakt niet uit hoe slecht de kwaliteit van die 50.000 woorden is, en je mag er keihard overheen als je dat wilt, maar je moet uiteindelijk wel die 50.000 woorden halen. En je hoort het natuurlijk al: ik ben ook van plan om dit jaar mee te doen.
Het is niet de eerste keer dat ik meedoe: vorig jaar, terwijl ik in diezelfde maand toetsweek had, had ik ook al meegedaan en die 50.000 woorden knallend gehaald(ik geloof dat het 74.548 woorden waren, uiteindelijk). Mijn toetsweek ging onvoldoendeloos voorbij, wat bewijst dat ik best kan plannen als het nodig is. Ook dit jaar, zo kort na mijn tentamenweek, ben ik van plan om weer te gaan knallen, met een ander verhaal.
Ik heb eindeloos lopen twijfelen welk plot ik ga gebruiken, want ik had twee erg goeie ideeën die het allebei waard waren in een verhaal te verwerken. Ik heb mijn Bètareader geraadpleegd en die vertelde mij welk idee het beste was: ze had vrij steekhoudende argumenten dus ik ben met haar meegegaan. (Een Bètareader is iemand die je verhaal een extra keer doorleest en je vertelt wat er mis is, wat er beter kan en wat absoluut hetzelfde moet blijven) Ik ben van plan om vooral in de trein te schrijven, maar we zien wel hoe het gaat lopen. Ik heb er in ieder geval zin in.
Het enige nadeel is dat ik deze week van mezelf geen fictie mag schrijven, of gedichten: ik heb al m’n energie nodig om aan dat verhaal te schrijven, want 50.000 is een behoorlijk groot aantal om in dertig dagen neer te pennen. Ik heb deze blogpost ook vooral geschreven om toch maar iets te doen te hebben in de trein XD
Ik ben dit jaar ook van plan om op m’n blog bij te houden hoe ver ik naar de 50.000 ben geklommen. Ik denk dat ik elke week wat post, over hoe het schrijven ging en een link terug naar deze blog voor de mensen die er net in vallen. Misschien post ik ook zo af en toe een stukje J Jullie andere ideeën?

Maar goed, jullie willen vast weten hoe mijn tentamenweek is gegaan. Ik ga, net zoals ik op m’n vorige blog heb gedaan, kort in op de tentamens. Alle tentamens waren trouwens multiple choice.

Geschiedenis van de Psychologie was héél veel gokwerk, veel wegstrepen en veel op gevoel doen. Ik heb vaak gedacht ‘volgens mij deed die dat’ of ‘dit lijkt me niets voor hem, dus moet het wel dat antwoord zijn’. Voordeel was hier zeker dat het multiple choice was, want dan staan de begrippen er al en kan je zo zelf aanvoelen welk antwoord goed is. Heeft het geholpen? Geen idee, ik weet het cijfer nog niet – ik had m’n antwoorden op een blaadje op kunnen schrijven dat ik mee zou mogen nemen, maar ik durfde het niet aan.

Dat heb ik wel bij Inleiding in de Methoden en Technieken gedaan, twee dagen later, en op dat tentamen had ik al van het begin af aan het idee ‘hier gaan we punten scoren’. Alles ging op het tentamen goed, al had ik soms wel wat twijfels over een antwoord. Hier heb ik dus wel m’n antwoorden opgeschreven, maar daarover later meer…

Later die dag had ik ook m’n SPSS-toets en, ik heb het al eens gezegd, daar ben ik een absolute ster in. Dit was ook geen uitzondering. Ik heb één domme fout gemaakt door een selectie niet ongedaan te maken, maar die heb ik gecorrigeerd en met succes, geloof ik. Ik verwacht hier wel voldoende voor: je kan hiervoor namelijk geen cijfer halen, het is altijd voldoende/onvoldoende.
Na afloop van de toets hingen de antwoorden van het tentamen Inleiding in de Methoden en Technieken aan het prikbord, en ik heb mijn antwoorden meteen nagekeken. Ik heb zeven fout – van de veertig vragen! Dus dat wordt toch wel een heel mooi cijfer, denk ik zo.

Inleiding in de Psychologie was een vrij lastig tentamen, soms, en het was vaak veel logisch nakijken: bij sommige vragen had ik het idee ‘heb ik dit ooit überhaupt wel gehad?’ Maar ik heb me erdoorheen geslagen en heb ook hier weer de antwoorden opgeschreven. Later heb ik op internet de sleutel bekeken, en wat bleek? 12 fout… van de 50 vragen! Dat is volgens mij ook wel een voldoende.

Ik hoop dat ik hiermee jullie weer een beetje heb verteld wat er zoal in mijn leven gebeurt, en ik zie jullie tot de volgende blog – met of zonder NaNo 🙂

Advertenties

School

Dag allemaal, nog even een snel blogje tussen de tentamens door. Het vorige blogje ging over schrijven – dus vind ik dat dit blogje over een iets minder leuk onderwerp mag gaan en wel dat van school. Zoals ik ook al in m’n vorige blog liet weten, staat er niet voor niets ‘een schrijvende student’ onder de titel – ik ben namelijk niet alleen schrijvend, ik ben dus ook een student.

Ik studeer psychologie in Leiden en woon in Rotterdam – dat betekent dus voor mij elke dag drie kwartier heen en weer treinen in een sneltrein, en een uur in een stoptrein. Ik pak daarom ook meestal de sneltrein aangezien die ook nog eens op vrij makkelijke tijden vertrekt – namelijk om half en om heel. Makkelijk onthouden dus.
Ik studeer niet in Rotterdam, hoewel je daar wel psychologie kan studeren, om twee redenen. De eerste is dat ik mezelf een beetje ken. Ik moet ook een keer het huis uit – ik was niet van plan tot m’n veertigste bij m’n ouders te wonen, dank je feestelijk – en ik weet dat ik, als ik in Rotterdam studeer, nooit meer het huis uit kom.
De tweede reden is nog veel simpeler. Ik ben een keer op oriëntatiedag in Leiden geweest en ik werd gewoon verliefd op de stad. Ik vond het een heel makkelijke stad met een ontzettend leuke sfeer, en ook nog eens lekker makkelijk bereikbaar. Een open dag was voor mij niet eens meer nodig – ik had m’n keuze eigenlijk al gemaakt, en dat was dat het Leiden zou worden. (Utrecht had ook nog gekund – een leuke stad, maar een tik-kel-tje lastiger bereikbaar)
Ik heb nog geen spijt gehad van m’n keuze. Het is echt heel makkelijk bereikbaar(directe verbinding vanaf het station dat vijf minuutjes fietsen is) en de stad is ook gewoon geweldig, wat ik uit m’n introductieweek kon concluderen. Ik weet niet of het er ook zo prettig woont, maar het studeert er in ieder geval geweldig.
Ook van m’n keuze psychologie heb ik nog geen spijt gehad. Goed, het is geen ideale studie, maar die bestaat ook niet. Ja, er zijn minder leuke vakken, maar die slik ik. Ik heb lang getwijfeld tussen psychologie en rechten, maar toen ik een proefcollege bijwoonde op een open dag viel ineens het kwartje dat dat niks voor mij was.
Mocht je geïnteresseerd zijn in hoe de vakken van deze schrijvende student eruit zien: ik heb vijf vakken, die ik hieronder kort behandel.

Inleiding in de Methoden en Technieken is wiskunde en statistiek. Dingen als normale verdeling, regressie en correlatie komen hier aan bod. De meeste psychologiestudenten uit mijn jaar hebben hier een bloedhekel aan, maar – en dit is ook voor mij een verrassing – ik vind het leuk. Aangezien ik niet goed ben in wiskunde was dat wel een openbaring. Ik heb hier één hoorcollege in de week van, afwisselend tussen twee leraren: één is een chaoot, de ander kan erg goed uitleggen. Ook heb ik een werkcollege hiervan, en de leraar daarvan heeft aardig wat gezag en legt ook best begrijpelijk uit, al is hij wat schools. (Voor mensen die geen universitaire ervaring hebben en er niks van weten – hoorcolleges zijn colleges die je met je hele jaar bijwoont. Je zit met z’n allen in de zaal en je hoort de leraar over de stof praten. Werkcolleges zijn in kleine groepjes en zijn verdiepingen op de stof uit de hoorcolleges)

Inleiding in de Psychologie is eigenlijk precies wat de naam al suggereert: een inleiding in de verschillende vakken van de psychologie. Dit wordt over het algemeen als leukste vak beschouwd, en daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Hier heb ik twee hoorcolleges van in de week, allebei door andere leraren gegeven. De één is soms een beetje saai, maar goed te doen, en de ander wordt op handen gedragen door vrijwel alle studenten omdat hij zo geniaal uit kan leggen, al lopen z’n colleges soms een beetje uit(wat wat minder is, want dan mis ik dus m’n trein). Ik heb hier ook een werkcollege van, en dat wordt gegeven door een masterstudent die soms een beetje de draad kwijtraakt, maar over het algemeen snap ik ’t wel.

SPSS-practica zijn lessen waar je leert hoe je met een computerprogramma om moet gaan dat handig is voor de statistiek. Je moet een aantal opdrachten afmaken binnen de tijd: heb je ’t niet af dan doe je thuis de rest. Dit wordt ook niet altijd even leuk gevonden door de meeste studenten, maar, surprise surprise, ik ben hier een ster in. Ik ben meestal een kwartier voor tijd klaar, snap alles vrij snel en zit tegenwoordig ook tussen twee meisjes in om hen te helpen aangezien zij dus niet zo snel zijn als ik. Zij zijn tegenwoordig ook bijna altijd op tijd klaar.

Geschiedenis van de psychologie is samen te vatten in één woord: SAAI. De leraar is saai, het vak is saai en het is de moeite waard niet om de hoorcolleges voor te bereiden omdat je halverwege het lezen van het boek toch in slaap valt. Iedereen haat dit vak en ik hoor daarbij. Het is gewoon, sorry hoor, totaal niet boeiend – ik vind geschiedenis leuk, maar dit neigt meer naar filosofie en er is een reden waarom ik dat niet op de middelbare school had gekozen.

Tutoraat Academische Vaardigheden is een geval apart: dit vak gaat niet over de stof, maar over wat je als student vooral moet kunnen doen. Je oefent in het praten voor groepen, het schrijven van een wetenschappelijk artikel, en dergelijke dingen. Zo af en toe is het huiswerk veel te veel, maar de tijden zijn acceptabel.

Elk vak, behalve SPSS-practica en het tutoraat, sluit ik af met een tentamen waarna ik de periode daarna weer andere vakken heb die op het eerste vak voortborduren. Ik ben dus bijna klaar met deze vakken: volgende periode heb ik twee andere vakken en ik laat jullie nog weten wat die vakken zijn en hoe ze aanvoelen.
Verder laat ik jullie, zoals ik ook op m’n oude blog deed, ook nog weten hoe m’n tentamens gingen en wat m’n cijfers zijn.

Als ik het toch over m’n oude blog heb – hij staat weer terug online, heeft m’n neef opgemerkt! Als je m’n oude blogs wil lezen, kijk op http://aver.weblog.nl. Ik weet nog niet wat ik nu ga doen, of ik terugga naar m’n oude blog of dat ik hier blijf en alle oude berichten importeer. Misschien doe ik wel een compromis van beiden – ga ik voortaan hier in het Engels bloggen en op weblog in het Nederlands! Het kan allemaal, maar de laatste optie is wel wat druk.

Jullie nog ideeën?

Tot de volgende blog!

Schrijven

Jullie zullen, denk ik zo, vast ook wel nieuwsgierig zijn naar waar ik mijn verhalen en gedichten post, en welke genres ik het meest beoefen. Daar ga ik deze blog dus maar eens mooi aan wijden.

Ik heb een eigen schrijfwebsite, http://www.dutchaver.webs.com, waar links naar al mijn verhalen te vinden zijn, en ook waarom ik ze geschreven heb. Deze website is in het Engels, omdat de meeste verhalen die ik schrijf ook in het Engels geschreven zijn. Er is een Nederlandse versie, http://www.dutchavernl.webs.com, maar die is minder actief omdat ik simpelweg heel weinig Nederlandstalige verhalen schrijf. Als je up-to-date wil blijven in mijn verhalen, hoef je eigenlijk alleen maar die twee websites, of mijn twitter-account, in de gaten te houden: ik laat daar namelijk ook altijd weten wanneer ik een nieuw verhaal gepost heb. (En, mocht het je nog niet opgevallen zijn, ook als ik een nieuwe blog geschreven heb!)

De sites waar ik mijn verhalen op post zijn www.fictionpress.com, www.fanfiction.net (hoewel ik daar tegenwoordig eigenlijk niks meer op zet omdat ik eigenlijk nooit meer fanfiction schrijf) en www.mudboard.com, waar ik al m’n Engelstalige gedichten zet. Op alledrie de sites kun je me vinden onder de naam ‘DutchAver’.
Nederlandstalige verhalen komen ook op www.fictionpress.com en www.fanfiction.net terecht, maar m’n gedichten zijn te vinden op een Harry Potter-forum genaamd www.dreuzels.com/forum. Het enige probleem daar is dat je niet in het subforum kan komen waar alle gedichten staan tenzij je lid bent, dus zijn m’n Nederlandstalige gedichten voor de meesten een mysterie. Als jullie willen, kan ik zo af en toe een gedicht bij een blog posten, zodat iedereen ze toch te lezen krijgt, maar dan moeten jullie dat wel even doorgeven 🙂

Ik schrijf zelf met name romantiek: waarom weet ik niet, maar het schrijft voor mij gewoon veel makkelijker en naar mijn gevoel kan ik ook heel goed, overtuigend en realistisch romantiek op papier zetten. Ik maak wel steeds vaker uitstapjes naar andere genres: ik heb hier en daar een behoorlijk depressief verhaal staan, en familie en vriendschap komen ook wel vaak terug als thema’s in mijn verhalen. Ik kan zo af en toe wel eens wat de Engelsen noemen cheesy worden, maar daar kom je dan wel achter als je besluit iets van mij te lezen =P

Nou, dat was mijn blogje voor vandaag, hoop dat ik jullie voldoende informatie heb verschaft en tot de volgende blog 🙂

Uitproberen

Zoals jullie zien ben ik inmiddels wat bezig geweest met hoe ik verder m’n blog aan kan passen. Jullie kunnen nu, rechtsonder, direct de afgelopen vijf tweets zien die ik heb gepost op mijn twitter-account www.twitter.com/AverNL  en ik heb alles ook al in categorieën(dat spel je met twee e’s, wordpress, niet maar eentje, en een trema op de laatste) onderverdeeld.
Ook heb ik inmiddels m’n achtergrond aangepast – ziet het er een beetje leuk uit voor jullie?
Ik ben nu dus vooral bezig met experimenteren met wat ik allemaal kan met WordPress, en tot dusver zijn mijn opties volgens mij veel breder dan bij weblog, omdat ik gewoon hier ook veel meer kan. Maar dan weet ik natuurlijk nog niet hoe weblog eruit gaat zien na die geweldige verhuizing – als daar überhaupt nog iets van terecht gaat komen *zucht* maar ik heb deze blog niet genomen om te klagen. Hou in ieder geval de lay-out van deze blog in de gaten, die kan nog veranderen.

Nog even één ding dat wel leuk is om met jullie te delen: na de dood van mijn opa heb ik drie gedichten geschreven, omdat ik graag op die manier m’n emoties van me af zet en me over bepaalde shocks heen kan zetten. Eén ervan sprong eruit en toen ik die aan m’n oma liet lezen, reageerde ze erg enthousiast, ze vond ‘m erg mooi – zo mooi zelfs, dat hij op de bedankkaartjes van de begrafenis van mijn opa is beland. Of die al verstuurd zijn weet ik niet, maar het leek me een leuk idee om dan ook gelijk dat gedicht hier op deze blog te zetten.

Laat me weten wat jullie ervan vinden en tot de volgende blog!

 

De pedalen van je fiets
Bewegen zich voort
De ketting die rammelt
Ik zit bij jou achterop

 ‘Oeh-ah-oeh-ah’
Zo gaan wij de berg op
Ik, piepjong kleinkind, duwend
En jij vrolijk meespelend
We komen aan.

De pedalen van je fiets
Bewegen zich voort
De bel die luidt
Ik fiets naast je

 ‘Oeh-ah-oeh-ah’
Zo gaan wij de berg op
Beiden wat ouder, op onze eigen fietsen
We duwen elkaar verder
We komen aan.

De pedalen van je fiets
Bewegen zich voort
De versnelling verandert
Vijf dagen weg.

En na de vijf dagen weg
Ben jij er opeens niet
Tranen vast in mijn keel
Weet ik dat het lang duurt
Jij bent aangekomen.

De pedalen van je fiets
Staan al dagen stil
De fiets maakt geen geluid
En ik blijf huilend hier.

(Deze blog heb ik geschreven toen web-log iets van vijf weken offline was, en ik nog niet van plan was te verhuizen – ik zou deze posten zodra web-log weer terug online kwam. Hou daar dus rekening mee als je deze blog leest)

Ongeveer twee maanden geleden kreeg ik een e-mail van mijn opa. Hij had via mijn oom gehoord dat ik een blog had, en mijn opa zou mijn opa niet zijn als hij daar niet de link van wilde zien: hij was erg benieuwd naar de blogs die ik daar gepost had, omdat hij wilde weten wat er in mij omging. Met liefde gaf ik hem mijn link, want ik was ook wel erg nieuwsgierig naar wat hij over mijn blogs vond.
Ik stuurde die link over de mail, en ik kreeg iets later de vraag terug of er misschien iets mis was met de link die ik stuurde: hij deed het namelijk niet. Ik klikte ook op de link: ik wist zeker dat hij zou kloppen, en dat deed hij ook. Ik kreeg gewoon geen reactie, dus wat zou het kunnen zijn? Een storing. Ik mailde terug aan opa dat het morgen misschien wel beter zou zijn.
Helaas, morgen was het niet beter, maar we kregen wel te weten waarom de blog er niet was. Web-log was druk bezig met een verhuizing en mijn blog zou na onbepaalde tijd weer online komen. Ik ben een geduldig en makkelijk persoon, dus ik besloot het te slikken en te wachten tot de blog weer terug online zou komen.
Op dinsdag zes september kreeg ik een panisch telefoontje van oma met het nieuws dat ze mijn opa op de grond had gevonden, niet aanspreekbaar maar nog wel levend. Hij werd naar het Westeinde gebracht. Ik belde meteen mijn moeder op met het nieuws, en toen ik vertelde dat oma opa op de grond had gevonden, reageerde mamma met ‘dood?’
Mijn eerste reactie was ‘dood? Opa? Dood? Nee joh, doe even normaal, opa is onkwetsbaar’. Ik gaf door wat ik wist, mamma is naar het Westeinde geracet en ik, mijn hoop op goeie nachtrust vaarwel zeggend, deed een poging om naar bed te gaan.
Daar lag ik om tien over half twaalf wel in, maar ik was nog wel wakker toen ik de telefoon hoorde. Op dat moment wist ik het, en mijn ogen, huilende, ook – iets later kwam mijn vader de kamer binnen en bevestigde hij wat ik al vreesde.
Opa was tien minuten geleden overleden. Hij heeft deze blogs nooit kunnen lezen.
Helaas, dit zou oorspronkelijk een heel lange blog worden, aangezien ik toch weer een hoop heb meegemaakt sinds web-log offline is gegaan vanwege de verhuizing. De blog zou gaan over hoe mijn vakantie was(twee weken weggeweest naar Wallonië, erg gezellig maar er was erg weinig in de omgeving te doen dus aan het einde wilden we allemaal wel erg graag naar huis), en over hoe mijn introductieweek in Leiden was(ontzettend gaaf, al lag er misschien iets teveel nadruk op studentenverenigingen, zuipen en uitgaan). Het zou ook gaan over mijn eerste colleges(gezellig, maar wel erg nieuw en heel anders).
Maar dat kan nu allemaal niet, want er is, zelfs al is het een tijdje geleden, nog steeds maar één ding dat mijn gedachten voornamelijk regeert en dat is zijn plotselinge dood.

Misschien is het ook maar beter zo. Hij is in het harnas gestorven, en volledig onafhankelijk – twee en een halve maand voor zijn dood heb ik met hem door Noord-Holland gefietst, en we hebben in vijf dagen toch maar mooi 300 kilometer afgelegd. Hij had na afloop voor mij een medaille laten maken. Ik was zo trots op hem dat ik, vanaf de dag na zijn dood tot de begrafenis een week later, de medaille elke dag gedragen heb. En trots op hem, dat ben ik nog steeds.

Aan alle neven, nichten, ooms, tantes, mijn andere opa en oma, mijn moeder, mijn vader, mijn zusje en bovenal mijn oma alle steun toegewenst. Het is zwaar, maar we komen er samen doorheen. The family tree will always grow – een prachtig liedje van de band Venice waar ik in deze dagen vooral troost uit haal. Maar het is niet het enige liedje waar ik troost uit haal.
Muziek is voor mij mijn toevlucht, dat is het niet altijd geweest maar dat zal wel altijd zo blijven. Zoek vooral je toevlucht, en leer er vrede mee hebben, net zoals ik dat momenteel probeer te doen.

Dag opa.

Ik zal je missen.

Of eigenlijk doe ik dat al.

De dagen dat we zorgeloos konden proosten
Op weer een dag
Wisten wij veel, dat ze voorbij gaan
Dat er niets meer achter lag

En de dingen die we deden
Waren dringend en te laat
Wisten wij veel
Dat het voorbij gaat

Dat het draait om nu en hier – “Vraag me niet” van Blof

Dag allemaal,

Dit is mijn eerste blog op wordpress en hopelijk niet de laatste. Het is zeker niet m’n allereerste blog: hiervoor had ik een blog, genaamd http://aver.web-log.nl, maar door de verhuizing is die nog steeds offline en na zeven weken is mijn geduld op – dus ben ik op advies van m’n oom hierheen gekomen. Ik hoop nog wel dat m’n blog een keer terug online komt zodat ik m’n berichten over kan zetten, maar eigenlijk heb ik daar geen idee over.
Voor alle nieuwe lezers: welkom en ik hoop dat mijn blog jullie enigszins zal amuseren! Mocht je nog niet in m’n profiel hebben gekeken(of daar te lui voor zijn :P), ik ben dus Alexander, op het moment van schrijven 19 jaar oud en studerende in Leiden. Ik woon nog in Rotterdam, maar ik ga volgend jaar zeker op kamers.
Ik speel piano, zit op judo(bruine band) en zit in een band waar ik keyboard speel. Verder schrijf ik héél erg graag, proza of poëzie: jullie zullen vooral dat veel terug vinden in m’n blogs, wanneer ik het weer heb over een verhaal(vaak ben ik dan ook zo aardig dat ik een link naar het verhaal in kwestie lever 🙂 ) of over een gedicht.
Ik ben waarschijnlijk nog de helft vergeten, maar dit vind ik al een mooi begin^^ Jullie zullen zo nog een post van me lezen.

Tot de volgende blog dan maar weer 🙂