Vorig jaar was ik echt als een gek aan het schrijven geslagen. Ik heb in die tijd twee verhalen geëdit naar commentaren van proeflezers(en zelfs één verhaal twee keer) een vrij lang en een vrij kort verhaal geschreven, en tenslotte nog aan een verhaal geschreven dat waarschijnlijk toch nooit af komt(dus wat zou dat?). Ik denk dat je wel kan begrijpen dat ik, aan het eind van 2011, een beetje uitgeput was van het schrijven.
Ik nam me toen één ding voor: 2012 gaat een heel relaxed jaar worden als het om schrijven gaat.

Inmiddels is het half april en raad eens: ik ben helemaal uit die droom geschud, want ik heb het drukker dan ooit. Ik heb een luxeprobleem waar ik al last van heb sinds ik begonnen ben met schrijven: ik heb teveel inspiratie en ik hou gewoon veel te veel van dat schrijven. De meeste schrijvers hebben last van het omgekeerde, maar ja, dit is ook niet altijd even leuk 😉

Waar ben ik dan zoal aan bezig? Momenteel ben ik bezig aan een vrij zwaar verhaal(zwaarste verhaal ooit) en zit ik nu op hoofdstuk 34 met het einde inmiddels ergens aan de horizon. Als in, het is wel zichtbaar, maar ik ben toch nog even onderweg ernaartoe: en om eerlijk te zijn mag het ook wel klaar zijn nu. Dit is de eerste keer in drie jaar dat ik weer aan een groot verhaal ga buiten NaNoWriMo om en het was ook duidelijk weer wennen.
Verder ben ik een Engelstalig verhaal van mezelf in het Nederlands aan het vertalen. Dat is meer een soort afleiding dan dat ik dat echt 100% serieus doe: ik doe het meer als ik mijn verhaal even zat ben en aan andere dingen moet gaan denken. Waarom ik het idee heb gekregen om dat ook alvast te gaan posten, eigenlijk geen idee, want daardoor neemt de druk wel enorm toe.
Tenslotte heb ik nog een collab met een medeschrijver en een vriend van me gepland: dat is een soort RPG. Hij schrijft vanuit zijn karakter in het Nederlands, ik vanuit het mijne in het Engels. Ik heb al tegen hem gezegd dat ik eerst mijn verhaal af wil maken voordat ik aan onze collab begin, omdat ik weet dat als ik nu de collab oppak, ik het verhaal nooit meer afmaak en ik ben te ver om het nu op te geven. Maar ook als ik het zware verhaal af heb, heb ik dus nog genoeg te doen.

Daarna? Ik heb nog NaNoWriMo in de agenda staan – en dit jaar wil ik een dubbele NaNo proberen – en natuurlijk moeten er ook weer verhalen geëdit worden. Dus ja, ik heb me lelijk vergist in hoe rustig ik het voor mezelf zou maken. Stomme liefde voor schrijven ook. En al die positieve reacties helpen ook niet. (En die laatste zin moet je niet al te serieus nemen 😉 )

Is er dan helemaal geen licht aan het uiteinde van de tunnel? Toch wel.

2013 wordt gewoon een heel rustig jaar.

Advertenties