Sinds gisteren zit ik in die fijne en ook wel ontspannen fase tussen NaNoWriMo en het volgende verhaal. Ik weet niet of jullie dat herkennen: bij mij vindt hij altijd plaats als ik mijn verhalen tot op zekere hoogte heb geëdit, ze heb gestuurd naar de Bèta’s, en klaar ben voor een volgend verhaal. Wat ik dan heb noem ik altijd een ‘NaNo-kater’: mijn ‘muze’ is even helemaal overspannen en uit de roulatie, en ik neem een weekje of twee pauze voordat ik weer aan de slag ga.

Maar goed, als jullie de titel nog niet gezien hebben: jep, ik heb NaNoWriMo(of: NaNaNoNoWriWriMoMo) gehaald, en behoorlijk glansrijk ook. Een aantal cijfertjes:

Totale wordcount: 119.767
Wordcount De Tweelingoorlogen: 68.443
Wordcount Thicker Than Water: 51.324
Dag waarop ik de 50.000 had: 9-11
Dag waarop ik de 100.000 had: 17-11
Dag waarop allebei mijn verhalen klaar waren en ik kon stoppen: 22-11

Met andere woorden, ik ben er weer stevig tegenaan gegaan en heb het behoorlijk goed gehaald ook. Ik ben voor gek verklaard dat ik me eraan waagde, maar dat is dus – gelukkig – onterecht gebleken. Of ik ben nog gekker nu ik het heb gehaald ook, dat kan ook.

En het is ook maar goed dat ik klaar ben. Net toen ik klaar was werd ik verdronken in essays, opdrachten, presentaties, enzovoorts die ik allemaal moest maken. Ik moest vijf opdrachten in één week afmaken: drie essays, één presentatie en één duo-opdracht. Ik heb toen de hemel gedankt dat ik precies op tijd klaar was en me dus met iets minder enthousiasme kon werpen op al dat rotwerk, dat nu gelukkig ook allemaal af is. Nu het is tijd voor de tentamens.

Speaking of which, mijn vorige tentamenweek daar heb ik niet over geblogd. De cijfers weet ik niet precies meer als ik heel eerlijk ben, maar we houden het hierop: mijn vorige tentamenweek is niet fijn gegaan. Eén tentamen(Ontwikkelingspsychopathologie) heb ik dacht ik een 6,5 gescoord, maar dat is ook helemaal mijn ding en dat wil ik later ook gaan doen. Eén tentamen is met de hakken over de sloot gehaald(Psychometrie oftewel statistiek) terwijl ik dacht dat het goed ging, en één tentamen heb ik ruim niet gehaald(Stress, Gezondheid en Ziekte) omdat ik 19 fout had waar 14 de norm was. Ik had daarvoor een 4,4. Dus ja, heel lekker is het niet gegaan. Vandaar ook dat ik me deze week helemaal stort op de stof, want volgende week is het weer zover. En oh wee als ik nu een onvoldoende haal, ik heb nu echt keihard geblokt.

Ik heb drie vakken: Psychodiagnostiek, Groepsdynamica en Consciousness. Psychodiagnostiek gaat vooral over casussen: vaak krijg je een filmpje te zien, of je krijgt gewoon informatie over een persoon en je moet dan met behulp van testmateriaal een diagnose stellen. Leuk, maar de plaatsing was niet heel handig. Een deel van het vak ging over stoornissen bij jeugd, en tsja, met een vak Ontwikkelingspsychopathologie daarvoor bevatte dat alleen maar stof die we kenden. Het deel over volwassenen was wat dat betreft handiger, zelfs al wil ik daar niets mee doen.
Groepsdynamica is sociale psychologie: kijken naar wat groepen doen en waarom, het groepsgedrag en hoe je leider wordt van een groep. Of: hoe je lid wordt. Dit is een erg interessant vak dat ook gewoon goed en prettig gegeven wordt. De hoorcolleges zitten vol met informatie en het is niet echt een vak waarbij je afdwaalt.
Tenslotte gaat Consciousness over het bewustzijn. Waarom we het hebben, wat voor vormen er zijn, wat voor theorieën er zijn, enzovoorts. Het is een vak met veel vragen omdat er zo weinig zeker over is. En daarom heeft het soms ook meer weg van filosofie dan psychologie, maar het is wel een heel interessant vak. Al zijn de hoorcolleges soms van wisselende kwaliteit(en in het Engels, buh).
Leuke anekdote nog: voor Consciousness moest ik één essay schrijven, en daarbij gaf de leraar het advies: ‘don’t try to impress us with a literary style. If you’re a writer, go write a book’.

En daarmee is het cirkeltje rond, want ik heb twéé boeken geschreven afgelopen November. Dat heb ik in mijn eentje gedaan, maar ik had het niet alléén kunnen doen.
Ik wil Anna bedanken voor het lezen van de blog, en Rachel erbij voor de ontzettend gezellige NaNoWriMo-meet. Mafalda en Remon ben ik dankbaar vanwege hun onstuitbare enthousiasme naar mijn verhalen toe(al was het met name naar De Tweelingoorlogen). En Oscar en Ria ben ik natuurlijk ook dankbaar, want aan hen rust de taak om mijn schrijfwerkjes te Bètareaden. (En ik zoek nog een tweede Bèta voor Thicker Than Water, maar daarvoor heb ik al iemand op het oog) En natuurlijk mijn familie voor de steun en het vermogen om mij met rust te laten als ik aan het schrijven was Glimlach

Ik spreek jullie weer gauw, hoop ik!

Advertenties