Ik heb hier al een hele tijd over willen bloggen, maar bleef het maar uitstellen. Tsja, dat is waarschijnlijk waarom ik zo inactief blog hier. In ieder geval, de afgelopen maand is voor mij een topmaand geweest, omdat ik twee dingen heb gekregen die ik allebei al heel lang heel graag wou. En ik kreeg ze in dezelfde week. Sterker nog, het één kwam een dag vóór het ander.
Zal ik maar ophouden met deze inleiding en gewoon vertellen?

Allereerst, met grote trots, mag ik verkondigen dat ik op 3 december mijn rijbewijs heb gehaald! Het was mijn vijfde poging, dus ik was het ook wel goed zat. Vijf, hoor ik je vragen? Ja, vijf. Ik pakte het blijkbaar niet al te snel op. Al hielp het ook niet dat mijn eerste rij-instructeur boos op me werd als het fout ging en zelfs kon gaan schreeuwen op me – wat waarschijnlijk de reden is geweest dat ik de eerste drie keer zakte. Na de derde keer heb ik ook een jaar niet gereden, zó zat was ik het.
In een héél oude blog, die nog op mijn oude weblog staat(http://www.aver.web-log.nl) heb ik het over mijn eerste rijles en hoe het autorijden voelt. Destijds zei ik dat het aanvoelde als een uit zijn krachten gegroeide fiets. Daar ben ik inmiddels wel overheen: toen mocht ik alleen nog maar sturen, tegenwoordig heb ik logischerwijs alles onder de knie. Ik had, toen ik begon, ook zeker niet het idee dat het me zo lang zou kosten om eindelijk dat roze papiertje te krijgen.
Veel mensen hebben mijn doorzettingsvermogen bewonderd, dat ik het wel víjf keer heb geprobeerd omdat ik het moest halen. Maar, eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat het niet aan mij lag – ik had het eigenlijk al na de derde keer opgegeven, maar ben uiteindelijk gewoon weer terug de lesauto in geschopt, door mijn moeder die ongeveer de helft van al mijn lessen heeft betaald. Mijn sponsor, zou je kunnen zeggen.
Iedereen zegt nu dat ik het beste veel alleen kan gaan rijden om échte ervaring op te doen, en daar ben ik nu dan ook mee bezig. Mijn ouders hebben allebei een eigen auto en dus probeer ik ook één keer per week in beide auto’s te rijden.
Wat trouwens ook hielp, was dat ik absoluut niet later dan mijn nichtje mijn rijbewijs wilde halen. Noem het een kwestie van trots. Zij mocht een weekje later. En natuurlijk heeft zij hem ook. In één keer, in tegenstelling tot ondergetekende 😉

Door het hebben van een sponsor had ik nog genoeg geld over na het halen van mijn rijbewijs. En dat was maar goed ook, want ik had mezelf nog wat beloofd. Ik had mezelf namelijk beloofd een nieuwe desktopcomputer voor mezelf te kopen, om op te kunnen gamen. Geen logisch verband, ik weet het – de meeste mensen die net hun rijbewijs hebben kopen een auto – maar aangezien er al twee auto’s bij mij thuis voor de deur staan had ik geen zin er nog een derde aan toe te voegen, en had ik ook niet genoeg geld voor een eigen auto. Waar ik dus voorlopig ook geen behoefte aan heb.
Die desktopcomputer heb ik ook gelijk op die dag besteld, op www.gamepc.nl (zeker een kijkje wagen als je zelf ook interesse hebt) en heb het thuis laten bezorgen. En ik kan je vertellen, het is een beest. Hij kan echt alles aan.
Ik had hiervoor ook een desktopcomputer, die ik kreeg toen ik naar groep acht ging. Hij was dus aardig roestig en ook niet helemaal bedoeld om op te gamen, dus ik was het behoorlijk zat sinds begin dit jaar. Ik heb verder nog nooit een echte gamepc gehad – en ik ben zwaar onder de indruk van wat ik gezien heb. Ik heb er inmiddels al een paar games op gezet, en die zo zwaar en belastend mogelijk qua graphics ingesteld, en mijn computer lijkt het zonder veel moeite te doen. Minecraft, wat ik hiervoor op mijn al helemaal niet voor games bedoelde laptop speelde, ziet er honderden malen mooier uit. En alle legers die ik nu commandeer in een Total War-game zijn ook een stuk gelikter. Ik heb voor mezelf al de indeling gemaakt dat ik voortaan op mijn laptop alle inspannende dingen doe(schrijven, huiswerk…) zodat de games op mijn desktop kunnen. Mooie tweedeling, blijven beide computers ook een stuk sneller door denk ik. Het in elkaar zetten was wel even wat gedoe voor deze leek, maar ik ben ver gekomen en heb maar één keer naar de helpdesk hoeven bellen voor een gesprekje van amper vijf minuten. Alleen Windows 8 leren kennen, dat kost nog wat moeite xD

Dat op zich is al iets heel moois. Maar wat het nog net wat leuker maakt, is dat ik vanaf deze week ook… jawel… hou je vast… een baan heb.
Jep, deze eeuwige werkloze heeft eindelijk een baan. Waarschijnlijk is het maar tijdelijk, ik weet niet voor hoe lang het is, maar ik heb een báán. En wat voor baan is dat dan, vraag je je natuurlijk af? Nou…
Ik mag blogs gaan schrijven voor een platform voor de kinderopvang, waar ouders en ondernemers elkaar kunnen vinden. Dat zal vooral gaan over ontwikkelingspsychologische dingen die ik begrijpelijk voor de ouders uit zal moeten leggen. Mijn werkgeefster post de blogs vervolgens op Facebook/Twitter/LinkedIn/wat nog meer, om zo bekendheid te verwerven. Met andere woorden: ik mag ontwikkelingspsychologische dingen gaan schrijven, waarmee ik mijn kennis over mijn masterrichting verhoog, en tegelijkertijd werk ik aan mijn schrijfstijl voor blogs. Ik ga ook nog eens goed gelezen worden. En, alsof dat nog niet genoeg is, ik word er ook nog eens voor betaald.
Mijn eerste blog is al geschreven maar staat nog niet op de site. Momenteel, met de feestdagen, duurt het nog even voordat ik wat van mijn werkgeefster hoor, en er moeten nog wel wat rondjes kritiek overheen voordat het blogklaar is. Wat goed is, want bloggen is ook een kunst wat je moet leren, en bloggen voor een site waar je echt voor een doelgroep schrijft is iets totaal anders dan het hebben van een persoonlijke blog.
Als je vast even wilt snuffelen, of nieuwsgierig bent, is hier de link: www.wegwijzerindekinderopvang.nl. Nogmaals, er staat dus nog niets van mij op. Het allermooiste was wel veruit dat mijn sollicitatiegesprek – waarbij het voor mij al vrij duidelijk was dat ik goed in de smaak was gevallen – de dag na mijn praktijkexamen was. Dus mijn week kon toen niet stuk.

Over het algemeen was 2013 een leuk jaar voor me, vooral omdat ik deze twee dingen kreeg. Ik kijk alleen nog veel meer uit naar 2014, omdat er vier dingen zijn waar ik heel erg naar uitkijk. De eerste is een weekendje Hamburg om een vriendin te bezoeken die daar studeert. De tweede is dat ik eindelijk meemag op de Roparun 2014, dus moet ik veel gaan hardlopen om in vorm te komen. De derde is dat ik in 2014 weer een fietstocht ga doen met mijn neef(dat gaat gewoon gebeuren, ik weet het zeker).
En het vierde? Ik hou dat nog even voor mezelf, maar daar kijk ik denk ik het meeste naar uit. Daar kan ik nu nog niets over vertellen – en misschien gaat het ook niet door – maar als het doorgaat, verwacht daar dan ergens eind januari nog wel een blogje over. Hou ik ook jullie aandacht vast. Want ja, dat moet ik ook leren hè, om goed te kunnen bloggen 0=)

Ik wens jullie allemaal een geweldig 2014 toe en tot volgend jaar!